Koekje erbij?

Overal waar je een kopje koffie of thee bestelt, krijg je er iets bij.
Vaak een koekje. Verpakt in zo’n goedkoop folietje. Afkomstig van de groothandel en vaak vies. Soms een vers koekje. Nadeel daarvan is dat ze regelmatig gortdroog zijn.
Ik ben wel eens op mijn mountainbike in het bos onderuit gegaan. Viel met mijn gezicht midden in het zand. Zo proeft dat, zo’n koekje . Gortdroog….En dan presteren ze het ook nog deze koekjes ‘zandkoekjes’ te noemen. Slechte marketing als je het mij vraagt.
Dat koekje bij de koffie of thee blijft bij mij 9 van de 10 keer gewoon liggen op z’n schoteltje. Zonde eigenlijk, want waarschijnlijk verdwijnt het na afruimen in de prullenbak. Behalve de groothandelskoekjes, deze worden door hun verpakking hergebruikt. Dus toch een voordeel, want ik ben fel tegen voedselverspilling.

Wat mij betreft skippen ze het koekje bij de koffie en serveren ze vanaf nu een ‘koekje’ bij een glas wijn. Want bij een glas wijn heb ik wel graag wat te happen!
En dan geen standaard snack als een bitterbal, vlammetje, blokje kaas of gefrituurde garnaal. Nee, een culinair hapje, welke past bij de geschonken wijn. Nog maar weinig wijnbars snappen dit concept, dus meestal creëer ik mijn eigen wijnbar thuis en bereid ik mijn eigen koekjes bij de wijn:

Een recept voor ongeveer 20-25 viskoekjes:

80 gram kousenband of haricot verts in heel dunne plakjes gesneden
2 sjalotjes, gesnipperd
2 tenen knoflook, geperst
Minimaal 1 rode Spaanse peper, fijngehakt
10 gram verse koriander, incl. steeltjes, fijngehakt
2 verse limoenblaadjes (djeroek peroet). Doosje ingevroren blaadjes bij de toko kopen. Evt. vervangen door vers citroengras of limoenschilrasp (halve eetlepel)
2 theelepels vissaus
Zout, peper
400 gram kabeljauw- en zalmfilet in kleine blokjes gesneden; verhouding naar smaak.(Ik gebruikte 2:1).
1 ei
Olie om te bakken

Sjalotjes, Spaanse peper, knoflook, koriander, limoenblad, vissaus, zout, peper en vis goed mengen en een half uurtje laten staan.
Boontjes in kokend water kort koken tot iets steviger dan beetgaar. Afgieten en apart zetten.
Vismengsel in keukenmachine/blender grof pureren. Het moet GEEN homogene massa worden. Heb je geen keukenmachine, dan kun je alles gewoon heel klein snijden/hakken. Misschien wel beter zelfs, maar iets meer werk.
Losgeklopt ei en boontjes erdoor roeren.
Verwarm een paar eetlepels olie in de pan, middelmatig/hoog vuur.
Maak met de hand de koekjes en bak ze om en om in een paar minuten gaar en bruin, stuk of 8 per keer.

Voor de salsa:

1 vingerlengte geraspte komkommer (ongeveer 1/5 komkommer)
1 kleine rode ui, fijngesneden
Halve rode Spaanse peper, fijngesneden
2 eetlepels fijngesneden verse koriander, grove stelen verwijderd
1 duimdik stuk verse gember, fijngesneden
100 ml witte azijn: wijnazijn, rijstazijn, ...
1 a 2 eetlepels suiker. Zorg ervoor dat alle suiker is opgelost voordat je gaat proeven en meer suiker gaat toevoegen. Het moet zuur blijven!
Eetlepel zoete sojasaus
Scheutje lekkere olijfolie
Alles goed mengen.

Schep wat van de salsa op een viskoekje en eet direct op. Warm het lekkerst.
Drink er een goed glas Noord- Italiaanse Gewürtztraminer bij!

De Gewürtztraminer kent men met name als cépage-wijn uit de Franse Elzas. Maar ook in Duitsland en Noord-Italië (Alto-Adige) wordt zij met succes verbouwd. Wijnen die gemaakt worden van de Gewürztraminer zijn zeer bijzonder. Ze geven een kruidige en krachtige geur en smaak waar je vaak rozen en lychees in herkent. De wijn die van deze druif gemaakt wordt laat zich goed combineren met kruidige gerechten, zoals de Aziatische keuken.

“Delen is het nieuwe hebben”

Bovenstaande uitspraak doe  ik graag. In deze materialistische samenleving waarin we alles  (en het liefst als een van de eersten) willen ‘hebben’, vind ik het zo fijn om met lieve mensen om mij heen dingen te delen.

Wel mensen om wie ik geef en mensen, die datgene wat ik deel ook waarderen en op waarde weten te schatten. Ik deel heel graag een mooie fles wijn met vrienden of familie als ik weet dat ze het kunnen waarderen en proeven dat ze wat moois drinken.

Zo ben ik enorme fan van de druif ‘pinot noir’. Ik drink hem graag als hij uit Duitsland komt. Daar wordt hij ‘spätburgunder’ genoemd. Spätburgunder is geen makkelijke druif en weet niet iedereen te waarderen. De betere zijn ook niet heel goedkoop en mogelijk wat moeilijk te vinden. In Duitsland komt de spätburgunder voor in de wat warmere Duitse streken, zoals in de Ahr, Baden en de Pfalz regio. Ik drink hem graag uit dit laatstgenoemde wijngebied, en wel van de gebroeders Rings.

Weingut Rings ligt in het plaatsje Freinsheim in de Pfalz. De gebroeders Steffen en Andreas Rings zijn in rap tempo Duitsland aan het veroveren. Hun ‘instap’ spätburgunder rijpt 11 maanden op grote houten vaten, dat zorgt voor een 'volwassen wijn' met een volle, ronde afdronk.

De Spätburgunder Freinsheim komt van een aantal topwijngaarden en is nog voller en intenser van smaak en heeft een fluweelzachte afdronk. 

Nog beter is het om te delen aan tafel, want spätburgunder presenteert zich aan tafel nóg beter. Vooral in combinatie met een het prachtige ingrediënt: de paddenstoel! Bereid onderstaande maaltijd en geniet met en van elkaar!

Paddenstoelenschaal om te delen

Ingrediënten voor 4 personen:

250 gram oesterzwammen
250 gram kastanjechampignons
250 gram  Shiitake
250 gram champignons
300 gram portobello
2 uien
4 theelepels gemalen komijn
Versgemalen peper
2 biologische bouillonblokjes
3 tenen knoflook
2 rode Spaanse peper
Olijfolie
250 gram crème fraîche
Flinke bos peterselie
2 glazen witte wijn 

Bereiden:
Uien in ringen snijden. De pepers in dunne reepjes snijden en eventueel de zaadlijsten verwijderen. Alle paddenstoelen schoonmaken en in stukjes snijden. De peterselie en knoflook fijnhakken.
In een koekenpan olie verhitten. De ui en de knoflook fruiten, peper, komijn en bouillonblokjes toevoegen. Verse peper erover malen. Even bakken en dan de paddenstoelen toevoegen. Even goed laten bakken. De room toevoegen en doorroeren. Uiteindelijk de wijn toevoegen (in kleine beetjes want moet niet té dun worden). Goed doorwarmen en op smaak brengen met peper en zout. Als laatste de peterselie erover strooien en doorroeren.
Dien in een grote schaal op. Laat iedereen uit de schaal scheppen en serveer met grof biologisch bruin brood. 

Na afloop is de schaal en de fles leeg maar voel je je rijker dan daarvoor, wedden?!

Assembleren kun je leren!

Als vinoloog mag je het woord ‘blend’ niet in de mond nemen. Is zogenaamd niet chique genoeg. Assemblage, dat mag dan weer wel.
Een assemblage wijn is een wijn gemaakt van meerdere druivenrassen. Wanneer de wijn voor 100% uit één druivenras bestaat heet het een cépage wijn.
Het doel van assembleren is dat de druivenrassen elkaar op een zodanige manier aanvullen dat de som meer is dan het geheel van de samenstellende delen.  Oftewel: de wijn wordt er lekkerder van. En dat horen we graag!

In tal van Europese wijngebieden is assembleren heel gebruikelijk, vooral in de landen en streken rond de Middellandse Zee. In landen als Argentinië, Chili, Zuid-Afrika en Nieuw-Zeeland zie je juist weer veel meer wijn gemaakt van één enkel druivenras. Dit alles heeft  te maken met bodem, klimaat en uiteraard ook de wensen van wijnproducenten en de consument. Bekende voorbeelden van assemblages zijn de rode Bordeaux, Rhône en Languedocwijnen. Ook de meeste Champagnes zijn assemblages. Valpolicella in Italië en Rioja in Spanje staan eveneens bekend om zijn sublieme assemblages.

Wanneer je op een etiket meerdere druivenrassen vermeld ziet staan, kun je er van uitgaan dat het eerstgenoemde druivenras de boventoon voert in de wijn. Daardoor kun je je wellicht al een beetje een ‘smaak’ van de wijn voorstellen. Beter is gewoon te proeven!
Assembleren doen we niet alleen met wijn. Ik pas deze techniek, waarbij de som meer is dan het geheel van samenstellende delen, ook toe in de keuken. Ik bekijk talloze recepten en ga vervolgens aan de slag met een assemblage van de beste recepten. Op die manier maak ik mijn eigen recept. Origineel en geheel naar eigen smaak!
Eén van mijn makkelijke maar heerlijke assemblage recepten is de volgende:

Pasta in een rode saus vol ansjovis, broccoli, kruim, rozijn & pijnboompitten

Ingrediënten voor 4 personen:
olijfolie
1 grote rode ui of 2 kleine
4 tenen knoflook
zakje pijnboompitten
grote hand rozijnen
blikje ansjovisfilets (met blikje sardientjes ook lekker!)
3 eetlepels tomatenpuree
een groot wijnglas rode wijn
stronkje broccoli
2 boterhammen
400 gram pasta

Bereiden:
Kook de pasta gaar. Na het afgieten meng je er een flinke scheut olijfolie door.
Snij de broccoli in kleine roosjes en kook ze beetgaar in water met zout.
Bak in een koekenpan de ui met de knoflook licht aan in een flinke hoeveelheid olijfolie. Verscheur de boterhammen in kleine stukjes en voeg toe. Voeg ook de pijnboompitten, rozijnen en ansjovis toe en bak kort mee. Voeg de tomatenpuree en de wijn toe en roer goed door. De saus mag dik zijn maar je kunt eventueel nog wat water (of wijn!) toevoegen.
Gare pasta en broccoli door de saus roeren en naar smaak peper en zout toevoegen.
Zet de fles olijfolie op tafel voor een extra scheutje over het bord.

Heerlijk is dit met een Italiaanse assemblage wijn gemaakt van de druivenrassen:

Merlot, Cabernet Sauvignon, Corvina, Molinara en Rondinella, oftewel: de  Rosso Alto Mincio van Ottella!

Assembleren kun je leren door te doen!

15

Het is 2015. Happy New Year!

15 jaar geleden was ik 18 en dronk ik (als het goed is) mijn eerste glas wijn. Niets is minder waar. Ik ben er, geheel tegen de regels van deze tijd, iets eerder mee begonnen.
Het is me met de paplepel ingegoten, zeg ik wel eens. Maar daarmee zet ik mijn ouders in een slecht daglicht. Als je als ouder tegenwoordig je kind al laat ruiken aan alcohol voor zijn 18^de, ben je  bijna strafbaar.

Ik laat het er dan ook maar bij, dat ‘genieten’, me met de paplepel is ingegoten. Het bourgondische welteverstaan. Het belang van goed eten en drinken. Kwaliteit en gezelligheid aan tafel. Proeven van zoveel mogelijke verschillende producten. Het liefst biologisch en van het seizoen. Beginnen met een slok wijn en op volwassen leeftijd gezellig met elkaar het glas heffen. Heerlijk!

Wijn en spijs. Gelukkig wordt er in Nederland deze tijd steeds meer aandacht geschonken aan deze heerlijkheden. Als je de televisie aanzet, zie je vaak  een  kookprogramma. Op 24 Kitchen is Jamie vaak degene die de show steelt.  Van Jamie’s Kitchen, Jamie’s Roadtrip, Jamie’s Festive Feast tot Jamie’s 15 minute meals. Deze laatste intrigeert me. Jamie kookt gedurende een show van hooguit 30 minuten twee complete maaltijden, die je zogenaamd in 15 minuten moet kunnen bereiden.
Ik weet niet of u wel eens heel goed heeft opgelet, maar als u dat  doet, dan ziet u dat het zo goed als onmogelijk is om binnen 15 minuten de  aangeprezen, complete maaltijd te bereiden.
Misschien als alles voor het grijpen ligt, er voorverwarmde pannen zijn, gewassen producten, een zeer lang aanrecht, meerdere wasbakken en alle high-tech keukenapparaten die je kunt bedenken, dat het je dan lukt. En bereid je er op voor dat de 15 minuten koken ook tegelijk 15 minuten op een hoog level sporten is, want rennen en zweten hoort er dan ook bij. Sla je wel twee vliegen in één klap, dat dan weer wel.

Ik hou meer van het uitgebreid koken. Stilstaan bij wat je doet, nadenken over de juiste hoeveelheden, proeven, alvast een slok wijn nemen en bepalen of deze past. Zo niet? Iets aan het gerecht veranderen, zodat de wijn dichterbij het gerecht komt. Heerlijk keuvelen in de keuken. Genieten! En genieten doe ik liever langer dan 15 minuten als u het niet erg vindt.

Dus mijn voornemen voor 2015:
Geen 15 minute meals bereiden en meer genieten! Van alles wat wijnen en spijzen te bieden hebben. Slow-cooking, laat dat de trend worden voor het nieuwe jaar!

Wijnproducent Dievole, Toscane

Dievole 23 juni 2011 Castelnuovo Beraldenga, Toscane

In het hart van het Chianti Classico gebied vindt u wijnproducent Dievole, één van de topproducenten van het herkomstgebied van de Chianti. Om nóg meer overtuigd te worden van deze producent van kwaliteitswijnen kan ik u een stukje geschiedenis niet onthouden:

Dievole betekent “God wil het” en komt van het Etruskische Dieuleleu.In 1091 hadden twee boeren 1 ha grond die ze verbouwde. Daar is een officieel document van gevonden (Dieuleleu). Dat woord is verbasterd in Dievole.
In dit document werd vastgelegd dat ze aan de heren van het plaatsje Lucca twee kippen, drie broden en zes zilverstukken moesten betalen als pacht voor de grond. Dat waren Etruskische zilverstukken. Tot op de dag van vandaag is Dievole de enige die deze zilverstukken na mogen maken en uit mogen geven.
De eigenaren van wijnproducent Dievole zijn de familie Schwen uit Duitsland. Deze familie heeft van Dievole een modern en goedlopend wijnbedrijf gemaakt. Alle arbeiders die op het wijngoed werken zijn geboren en getogen op de grond van Dievole, al generaties lang. In de filosofie van Dievole zijn dat de belangrijkste mensen, belangrijker dan de eigenaren.
De familie Schwen heeft dan ook de arbeidsomstandigheden sterk verbeterd en op die manier de verbondenheid van de werknemers met Dievole vergroot.
Dit uit zich in liefde voor de wijn en dat proef je in het glas.
Op het landgoed van Dievole staat een bijzonder kerkje. In de Middeleeuwen liep de weg van Florence naar Rome langs Dievole. De kerk was een plek waar pelgrims de zondagsdienst konden bijwonen. Daarnaast konden de arbeiders van het wijngoed van de kerk gebruik maken.
Het kerkje staat er al sinds de twaalfde eeuw en kunt u tijdens een bezoek aan Dievole bezichtigen.

Dievole combineert de charmante historie met het hedendaagse streven naar kwaliteit en produceert daarmee traditionele hoogstaande wijnen. Zodra je de verharde weg verlaat en over het kronkelende grindpad met aan weerszijden cipressen Dievole bereikt wordt je overspoeld met prachtige wijngaarden, bloemen en planten en rustieke verblijven. Tussen de wijngaarden kun je in alle luxe overnachten, eten en uiteraard de prachtige wijnen van Dievole proeven in een sfeervolle ambiance.
De Chianti Classico van Dievole is traditioneel; de klasse spat uit het glas. Heerlijk in de neus en perfect voor bij de maaltijd.
De Riserva overtreft je verwachtingen, zeker als je al meerdere Chianti’s in dit gebied (waar ongeveer 400 producenten actief zijn) hebt geproefd. Een wijn om bij stil te staan en het liefst in je kelder te bewaren maar het is lastig om de verleiding hem open te maken te weerstaan.
Dievole maakt ook een ‘Super Tuscan’ welke geen DOCG mag worden genoemd omdat de druiven  van deze wijn niet uit het officiële gebied komen.
In het officiële gebied mag er niet meer aangeplant worden dan de huidige wijngaarden om de grond (en de voedingsstoffen eruit) te sparen. Wanneer dit niet een regel zou zijn zou er nu op ieder stukje vrij grond een druivenstok staan.
Naast de Sangiovese is Merlot de inheemse druif die deze ‘Super Tuscan’, genaamd Broccato, zijn IGT classificatie geeft. Maar IGT of DOCG, het is werkelijk een superbe Tuscan. Rond, vol, krachtig, zwoel; mooi! Heerlijk bij zowel een stukje kaas (proef de fantastische Pecorino uit Toscane!) en pure chocolade.
De Rosato van Dievole is van 100% Sangiovese. Een rosé met pit: rood fruit, kruiden, kracht. Een rosé om bij te eten. Denk aan een warme zomeravond bij de BBQ.
De witte Malvasia ervaar je als een boeket vol prachtig geurende bloemen. Een heerlijk glas wijn voor in de middag, als aperitief of bij een mooi licht (vis) gerecht. 

Dievole maakt ook een Vin Santo (geweldig in combinatie met de echte Italiaanse cantuccini koekjes of een stukje Gorgonzola), een Grappa (laat u niet afschrikken door uw neus in het glas te steken maar doop uw vinger in het glas en ruik de heerlijke grappageur vervolgens door het vocht op uw hand te smeren) en een verse olijfolie. Wederom stuk voor stuk klasse!
Wanneer u in het Chiantigebied op geen enkele manier teleurgesteld wilt worden adviseer ik u Dievole te bezoeken. Voor de wijnen kunt u terecht bij Wijnkoperij Henri Bloem.   

Wijnproducent Le Cecche

Le Cecche, juni 2011

Op slechts 1150 kilometer van Midden Nederland vinden we de bakermat van de Barolo.
Het bedrijf Le Cecche is gelegen in het wijngebied Langhe. Dit is een streek in de heuvels van Centraal-Piëmonte, ten zuid-oosten van de stad Alba. Het is ook de naam van een DOC voor 8 verschillende wijnen; Rosso, Bianca, Dolcetto, Freisa, Nebbiolo, Arneis, Favorita en Chardonnay. Diano d' Alba is één van de belangrijkste productiegebieden van de Dolcetto. Barberra-en Nebbiolo-druiven leveren rijke, goed gestructureerde wijnen.

Hartelijk worden we ontvangen door Jan Debruyne en Paola van landgoed Le Cecche die ons naar één van de twee gîtes brengen.
De gîtes zijn bijzonder groots en aantrekkelijk ingericht met uitzicht op de binnenplaats van het landgoed en de omringende wijngaarden.

Op de binnenplaats omringd door prachtige planten en bloemen drinken we een mooi glas rosé van de Nebbiolo druif.
De van oorsprong Antwerpse Jan Debruyne was in zijn ´vorig´ leven arts en ontmoette zo´n 15 jaar gelden de van adellijke afkomst zijnde vrouw Paola in Toscane.
Samen besloten ze het roer om te gooien en een kwaliteitswijnbedrijf te beginnen in Piëmonte. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat ze daarin uitstekend zijn geslaagd.
Het landgoed Le Cecche van 9 ha kochten ze in 2001 van een oudere dame. Le Cecche is de naam van de verzameling gebouwen op de typisch Piëmontese berghelling die Jan en Paola aangekocht hebben en waaraan hun wijnbedrijf zijn naam verleend.
Toen waren nog 2 ha wijngaarden in productie. De gebouwen werden grondig gerestaureerd, en tijdens de vatrijping van de wijn in de oude kelders, werd modern vinificatiematerieel geïnstalleerd.

De wijngaarden van dit bedrijf zijn nu ongeveer 5 ha groot met naar het zuiden en zuid-westen gelegen hellingen, ideaal voor het rijpingsproces van de druiven.
Tijdens een uitgebreide rondleiding vertelt Jan enthousiast en vol passie over het bedrijf en het wijn maken. In de wijngaard wordt alles met de hand gedaan. Jan koestert de druiven alsof het zijn kinderen zijn.
De kennis van het wijn maken heeft Jan opgedaan doordat hij in aanraking kwam met een pasafgestudeerde oenoloog die hij in vertrouwen nam. Het bleek een gouden keuze want niet alleen resulteerde deze samenwerking in schitterende wijnen, de oenoloog groeide uit tot de bekendste van heel Piëmonte. Je zou dus kunnen stellen dat Jan de ontdekker is van deze wijnprofessional.
Daarnaast leerde Jan veel van de omringende wijnproducenten in de omgeving door veelal te kijken naar wat daar niet goed ging en dat in zijn bedrijf te verbeteren.
Al toerend door de omgeving ontdekken we dat dit een wijngebied bij uitstek is. Ontzettend veel producenten, mooie hellingen waarop de druiven zich kunnen ontwikkelen en uitstekende klimatologische omstandigheden.  Het is dan ook niet verwonderlijk dat de Barolo tot de topwijnen van Italië behoren. Met de grote hoeveelheid producenten met relatief dezelfde omstandigheden is het uiteindelijk de vaardigheid van de wijnmaker die het onderscheid in kwaliteit maakt.  En deze vaardigheid proef je in de wijnen van Le Cecche; stuk voor stuk kwaliteit.
Tijdens de uitgebreide proeverij bleek dat nog eens te meer.
Aan een lange boerentafel in het met adellijke spullen ingerichte proeflokaal starten we met de Arneis, de typisch witte druif uit Piëmonte.
Heerlijk geurend geel fruit en veel smaaksensaties in de mond. Stuivend fruit en een lange afdronk. Mooi bij visgerechten, asperges en de Oosterse keuken kan hij zeker aan! De Arneis van Le Cecche is een groot succes want in deze jaargang bijna uitverkocht. Gelukkig wordt er vanaf komend jaar meer geproduceerd en kunnen we meer van deze pareltjes genieten.
Tot nu toe maakt Le Cecche slechts één witte wijn maar vanaf 2012 is ook de Riesling verkrijgbaar. De Riesling wordt de ´hoogste´ Riesling van de omgeving gezien de ligging van de wijngaard en zal volgens Jan een ´Duitse stijl´ hebben. Ik ben benieuwd!
We vervolgen de proeverij met de Diano d´Alba, 100% Dolcetto. Le Cecche is groot geworden mede dankzij de Dolcetto-wijnen. Le Cecche  kiest voor lage rendementen, goed onderhouden wijngaarden en een goede opvoeding voor deze wijnen. Het resultaat is een wijn met veel fruit en kracht. Belangrijk hierbij is dat de prijs erg redelijk blijft.  De Dolcetto druiven komen van 50 jaar oude stokken. Deze ´instapwijn´ boekt grote successen in de VS en Duitsland en is fantastisch om door de week te drinken bij een bordje pasta.
Terwijl we de Barbera d´Alba proeven: vol, romig, klein kruidje, goede lengte en prachtig in balans betrekt buiten de lucht. Ik zie Jan zijn ogen door de lucht schieten en hij roept: “Als het maar bij regen blijft, op hagel zitten we niet te wachten!”
Hieruit blijkt weer de enorme risicovolheid van dit vak. Piëmonte heeft de afgelopen tijd voldoende regen gehad om te druiven tot bloei te laten komen. Met de smaak van de voortreffelijke Fiammingo wijn in mijn mond ‘bid’ ik met Jan mee dat het weer goed blijft.
De Fiammingo is een wijn van Barbera en Merlot en heeft daardoor een wat internationaler karakter wat enorm veel mensen waarderen: mooi rond en wederom vol, rijk en een lange afdronk. Een prachtig glas voor iedere liefhebber van een goed glas rode wijn en gemakkelijk in combinatie met diverse gerechten.
De Dolcetto, Barbera en Fiammengo passen daardoor ook goed bij de Piëmontese keuken. Lokale specialiteiten zijn: ansjovis in noten crème, vittello tonato, rundertartaar en de navolgende voortreffelijke risotto´s en verse pasta´s. Stuk voor stuk perfect te combineren met deze wijnen.
Toegekomen aan de stevigere vleesspecialiteiten van de regio kunnen we ook stilstaan bij de twee toppers van de Nebbiolo druif: De Nebbiolo d´Alba en de Barolo van Le Cecche.
De Nebbiolo d´Alba, oftewel ‘het kleine broertje van’, beloofd al erg veel: wat een krachtpatser! Even zuurstof laten krijgen en dan genieten van dit mooie glas. Veel body en rijpheid en zeer betaalbaar voor een kwaliteitswijn van de Nebbiolo. Hier kun je je gasten mee verwennen.Het ´snoepje´ van de proeverij is uiteraard de Barolo. Dat is dan toch echt ook wel de overtreffende trap. De kwaliteit spat uit je glas. Een kanjer om te drinken bij een culinaire maaltijd of om zo van te genieten, want dat doe je!
En kijkend naar de prijs van deze Barolo kan je niet anders dan concluderen dat het een koopje is. Nergens een vergelijkbare kwaliteit met zo´n prijs.
Na afloop van de proeverij is het tijd om een hapje te gaan eten in één van de restaurants in de buurt, waar een groot aanbod is van goede en nog betere restaurants tegen zeer toegankelijk prijzen. Jan schuift aan tafel bij Paola met de geopende Dolcetto: deze smaakt namelijk het beste bij zijn pasta.
Wij moeten ons inhouden om in het restaurant geen wijn van Le Cecche te bestellen want weten dat het hoogstwaarschijnlijk stukken beter is dan een concurrerende wijn. Toch goed om meer te proeven en iedere keer weer terug te komen op de wijnen van Le Cecche: zo mooi en niet te vergelijken met een ander.
Kwaliteitswijn in een prachtig stukje Italië. Wij zijn verliefd geworden op Piëmonte en zijn wijnen en in het bijzonder op de wijnen van Le Cecche.

www.lececche.com

Tekst door: Eline Jaarsma, Wijnkoperij Henri Bloem Amersfoort